ബന്ധുര കാഞ്ചന കൂട്

അറിഞ്ഞിട്ടും അറിയാത്തതെന്തേ നീ ഹൃദയമേ പൊഴിഞ്ഞിട്ടും കാണാത്തതെന്തേ ? കാറ്റലയൊഴുക്കും ആ സ്വന മുകുളങ്ങൾ എന്നെങ്കിലും ഭൂവിൽ തളിർക്കുമെന്നോ ! കാതരയാമെൻ ബന്ധനപക്ഷിയാ ഇണതൻ കൂജനം കേൾക്കുമെന്നോ ! സ്വയം ലയിക്കുമെന്നോ ! അറിഞ്ഞിട്ടും അറിയാത്തതെന്തേ നീ ഹൃദയമേ പൊഴിഞ്ഞിട്ടും കാണാത്തതെന്തേ ? ഇന്നലെയോളം പൂക്കാത്ത ചില്ലകൾ ഉണർന്നുവെന്നോ കൂടൊന്നൊരുക്കിയെന്നോ ! പാറുന്നുവോ എൻ നിനവാം കുരുന്നേ നീ പോകുന്നുവോ ഒരുനാൾ അകലെ അറിഞ്ഞിട്ടും അറിയാത്തതെന്തേ നീ ഹൃദയമേ പൊഴിഞ്ഞിട്ടും കാണാത്തതെന്തേ? Advertisements

രാമായണ മാസാരംഭം

ഹരിഃ ശ്രീ ഗണപതയേ നമഃ അവിഘ്‌നമസ്തു ശ്രീരാമ! രാമ! രാമ! ശ്രീരാമചന്ദ്ര! ജയ! ശ്രീരാമ! രാമ! രാമ! ശ്രീരാമഭദ്ര! ജയ! ശ്രീരാമ! രാമ! രാമ! സീതാഭിരാമ! രാമ! ശ്രീരാമ! രാമ! രാമ! ലോകാഭിരാമ! ജയ! ശ്രീരാമ! രാമ! രാമ! രാവണാന്തക! രാമ! ശ്രീരാമ! മമ ഹൃദി രമതാം രാമ! രാമ! ശ്രീരാഘവാത്മാരാമ! ശ്രീരാമ! രമാപതേ! ശ്രീരാമ! രമണീയവിഗ്രഹ! നമോസ്തു തേ നാരായണായ നമോ നാരായണായ നമോ നാരായണായ നമോ നാരായണായ നമഃ

വൺഡേ

ഇന്നൊരു വൺഡേ ടൂറിൽ ആയിരുന്നു. പകൽ പത്തുമണിക്ക് ഇറങ്ങി രാത്രി 8. 30 നു തിരിച്ചെത്തിയ ഒരു മിനി ടൂർ. ഞങ്ങൾ ഏഴു ആളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു… ഞാൻ, ഹസ്, കുട്ടി, ഹസ് ന്റെ ബോസ്സ്, വൈഫ്‌, കുട്ടി, പിന്നെ ഡ്രൈവർ. വെള്ളൂർ ക്ക് ആയിരുന്നു….. അവിടെ സുവർണ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക്. കൊച്ചുവർത്താനോക്കെ പറഞ്ഞു അങ്ങനെ യാത്ര തുടങ്ങി…. പൊന്നൂസ് ( ന്റെ കുട്ടി ) കലപില വർത്താനം പറച്ചിൽ തന്നെ….. കാഞ്ചിപുരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇടക്ക് ഇറങ്ങി ഒരു ചായ […]

ജല്പനങ്ങൾ

സ്വപ്നതീരത്ത്‌ ,ഒരു പനിച്ചൂടിന്റെ അരുപറ്റി ഏതോ ലോകത്തു പഞ്ഞിതുണ്ടുപോലെ പാറി പാറി അങ്ങനെ അങ്ങനെ ; പല പല ഓർമ്മകൾ അവ്യക്തമായി താരകങ്ങളെ പോലെ മിന്നി മിന്നി മിന്നി ; ആരെക്കെയോ അടക്കി സംസാരിക്കുന്നത് പാതി മയക്കത്തിൽ കേൾക്കാം . ചിലർ ചിരിക്കുന്നു പാതി മാഞ്ഞുപോയ ഏതോ ചിത്രം പോലെ ! ആരെക്കെയോ കൈനീട്ടി വിളിക്കുന്നു ! സുഖകരമായ ഒരു ചെറു ചൂട് ദേഹമെങ്ങും …. ഈ പുതപ്പിനുള്ളിൽ എനിക്കായി മാത്രം ഒരു ലോകം ….. സുഖകരമായ […]

മഴ പെയ്യുന്ന പൂമരം

ഇനിയും വരിക നീ രാത്രിമഴയായ്, പതഞ്ഞുണരുക അലതല്ലി, പിന്നെന്നിലൊരു സംഹാര താണ്ഡവം ആടുക. പിന്നെയും വരിക നീ കാറ്റായി, ഹുംങ്കാരവത്തോടെ ആടിയുലയുക, മഴയോടൊപ്പം ചേരുക. ഒരു രാത്രി കൂടി കടന്നു പോകട്ടെ, ഈ രാത്രിമഴയോട് കൂടി. ഈ ഇമ പെയ്യട്ടെ തോരാതെ, ഈ രാത്രിമഴയോട് കൂടി. ഇനിയും രാത്രികൾ വരും മഴതൻ അകമ്പടിയില്ലാതെ ; കാറ്റിൻ ഈണക്കമില്ലാതെ ; അപ്പോഴും, നിന്റെയാം ഓർമ്മതൻ പൂമരം നിർത്താതെ പെയ്യുകയാവും, ഇമകളും കൂട്ടിനായ് തോരാതെ പെയ്യുകയാവും.

അറിയാതെ ;

അറിയാതെ തമ്മിലറിയാതെ പോയ്മറഞ്ഞ മാനസമേ, ഇരുളടഞ്ഞ വഴി ഒരുനാൾ , നറുതിരി തെളിക്കും ഇരുളകലും. അറിയാതെ തമ്മിലറിയാതെ പോയ്മറഞ്ഞ മാനസമേ. ഒഴുകിവരും കാറ്റലകൾ പൊഴിക്കുമീറൻ ചിന്തുകൾ ഒരുനാളിൽ നാം തീർത്ത സ്വപ്നസൗദത്തിൻ കിളികൊഞ്ചലല്ലയോ ! അറിയാതെ തമ്മിലറിയാതെ പോയ്മറഞ്ഞ മാനസമേ. ഇന്നലകൾ ഇന്നുവരെ , പിന്തുടർന്നു വന്നീലയോ, അറിയില്ലെനിക്കേതു ജന്മത്തിൻ കടം ബാക്കിയോ ? അറിയാതെ തമ്മിലറിയാതെ പോയ്മറഞ്ഞ മാനസമേ.

ഉപമയും, ഉടമയും ;

ആത്മസംഘർഷങ്ങളുടെ വള്ളിപ്പടർപ്പുകൾക്കിടയിൽ കുടിങ്ങിപ്പോയ ഒരു അനങ്ങാപ്പാറ പോലെ ; പൊട്ടിയടർന്ന ഊഷര ഭൂവിലെ വെയിലിന്റെ വരണ്ട രതി പോലെ ; ഓളങ്ങൾ തീർക്കാത്ത, കാവുകളിലെ നിശ്ചല തടാകം പോലെ ; നോക്കെത്താ ദൂരം ആരുമില്ലാത്ത, സീമ തേടുന്ന പാത പോലെ ; കാറ്റിനെ കാംഷിക്കും അപ്പൂപ്പൻതാടി പോലെ ; അമ്മയെ തേടുന്ന കുഞ്ഞുമനം പോലെ ; എന്തിനോ, ഏതിനോ ഈ ഞാനും ; പൂർണ്ണവിരാമം എവിടെയും കാണാൻ കഴിയാതെ, അർദ്ധവിരാമത്തിൽ പൂർണത പ്രാപിക്കാൻ ; വീണ്ടും, വീണ്ടും, […]